|
Heb je een konijn die naar de dierenarts moet, dan is dat meestal een kwestie van oppakken, in een vervoerbox doen en in de wachtkamer met de box op schoot wachten totdat je aan de beurt bent.
Heb je 4 konijnen die naar de dierenarts moeten, dan is het een hele onderneming.
Ja, we zijn in het bezit van een vervoerbox, zo'n box die je ook voor katten gebruikt. Maar hier prop je niet zo heel makkelijk 4 konijnen in.
Dus als de jaarlijkse inenting er weer aan komt, halen we de binnenkooi van zolder, vangen we de konijnen (lees: je rent achter de feiten - konijnen - aan...) en probeert op 70 verschillende manieren een kooi van ruim een meter breed in je achterbak van de auto te krijgen.
Bij de dierenarts aangekomen moet diezelfde kooi ook weer uit de auto. Na wéér 70 pogingen met draaien, klemzitten en uiteindelijk letterlijk trekken aan die kooi, moet je dat grote ding ook nog naar binnen krijgen. Gewoon door een voordeur is niet zo makkelijk. Je voelt je op zo'n moment ook net een verhuizer...
In de wachtkamer zet je zo'n kooi ook niet makkelijk op je schoot, waardoor je genoodzaakt bent om 2,5 plek extra in beslag te nemen.
Gelukkig organiseert onze dierenarts altijd een speciale inentingsdag voor konijnen. Veel mensen zitten er dan niet en je bent ook snel aan de beurt.
De konijnen hebben allemaal een algehele check gekregen. Nageltjes worden gecontroleerd en worden indien nodig ook bijgeknipt. Bij onze konijnen is dat niet nodig, aangezien ze buiten zitten op tegels en zelf de nagels goed bij houden door lekker rond te rennen.
De tandjes worden gecontroleerd. Bij de voedsters wordt er even goed gevoeld aan de buik: voelt de dierenarts problemen bij de baarmoeder? De hartslag wordt gecontroleerd. De konijnen worden gewogen. (Annie: 1,4 kilo * Robbie: 1,5 kilo * Raffie: 1,65 kilo * Eefje: 2,4 kilo).
Uiteindelijk krijgen ze hun twee prikjes: Lyomyxovax (myx.) en Cunical. Oftewel: de twee meest voorkomende konijnenziekten. Heeft je konijn de "konijnenziekte" komt het ongetwijfeld te overlijden. Het is ook nog eens besmettelijk, dus heb je één konijn met de ziekte, dan krijgen de overige konijnen het hoogstwaarschijnlijk ook. Zoals een paar jaar geleden bij ons gebeurd is met Bugs en Bunny.
Na het bezoekje zijn we weer op dezelfde manier (passen, meten, kreunen, blauwe vingers omdat we klem kwamen te zitten...) terug gegaan naar huis.
Heel veel stress hebben de konijnen gelukkig niet van de hele onderneming. Ze zitten inmiddels weer lekker in hun ren te smikkelen van hun groente en biks.
[Foto gemaakt: najaar 2010]
| 
